Janny Janny
Janny (53)
“De Bronkerk staat voor mij voor zien en gezien worden!”
“Toen Jaap en ik vanuit Apeldoorn naar Ugchelen verhuisden moesten we ook verhuizen van kerk, dat was toen nog verplicht. We kwamen in een levendige gemeenschap, er waren veel jongeren en gezinnen en ook wij kregen al snel een gezinnetje. Het was een mooie verhuizing. Het voelde als een warm bad, de Bronkerk staat voor mij voor zien en gezien worden.  Ik word gezien in de kerk.”
Janny vertelt dat ze van dat zien ook heel erg het omzien naar elkaar heeft ervaren in de moeilijkste periodes van haar leven. “Toen onze tweeling werd geboren en wij hen verloren stond de gemeente om ons heen, daar werd een fundament van warmte gelegd. Dat heb je nodig, om verder te kunnen. In mijn werk is dat ook zo belangrijk, jongeren willen gezien worden. Ik besteed soms in de eerste lessen alleen aandacht aan elkaar leren kennen, aandacht hebben voor de jongeren en van daaruit verbinden. Ik ben een verbinder.” Janny werkt als docent-verpleegkunde op een ROC en werkt als rouwtherapeut in haar eigen praktijk Vlindertranen. “Ook in mijn praktijk is verbinden, zien en gezien worden de basis. Ik kom ook mensen tegen die dat in hun leven gemist hebben. Ik ben dankbaar dat ik tot een gemeenschap behoor waar ik de warmte ervaar.”
Janny is actief in de kerk, dat is ze altijd geweest. Eerst bij de oppasdienst, kindernevendienst en de tienerdienst, daarna ook in de kerkenraad en als voorzitter van de jeugdraad. Ook loopt Janny niet weg voor een pittige klus “In 2012 gingen we met de jongeren van de Bronkerk naar Moldavië, we hebben daar de fundering voor een kinderhuis gelegd, het mooie is dat we daar nu ook als Bronkerk weer helpen bij de afbouw en de inrichting. Daar ben ik echt trots op. Van betekenis zijn voor een ander, daar ga ik van bloeien.”
Persoonlijk gebed
“De diensten op zondag geven mij rust en verdieping. De diensten raken mij, alles sluit vaak zo mooi op elkaar aan, de liederen, de gebeden, de uitleg van de predikant. Ik word geraakt, ik bloei open en dat neem ik dan weer mee in mijn dagelijks leven, met mijn gezin, de jongeren op school, de mensen die ik mag helpen in mijn praktijk. Ik ben vrijer geworden als het om gebed gaat. Vrijer in dat wat je persoonlijk voor iemand wilt bidden, de naam noemen van iemand uit je omgeving die ziek is bijvoorbeeld. Dat mag van mij best vaker. Ook daarin zien we om naar elkaar, zijn we van betekenis voor elkaar.”
 
terug